Güneşin altında uyuyan köpekler inler havlarlar, ama inlemelerine ve havlamalarına neyin neden olduğunu anlatamazlar. Martin de sık sık o şeyin ne olduğunu meral etmişti. İşte buydu; güneş altında uyuyan bir köpekti kendisi de.
Kendini ifade etmenin sırrını, kelimeleri uysal hizmetkarlar haline getirmenin yöntemini, onları bir araya getirerek tek tek sahip olduklarından daha fazla anlam ifade edecek şekilde birbirine bağlamanın yolunu keşfetmiş olanlar vardı. O sırrın kendine şöyle bir görünüp geçmesiyle içinde derin heyecanlar hissetti. (sf.104)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.