Ayfer Tunç, kitabından bahsederken "hepimiz aşkı arıyoruz. Ruhumuzdaki boşluğu doldurmanın yolunu arıyoruz" diyor. Bu cümlesinden sonra DAİRE (2014) filminden bir cümle geliyor aklıma: " Aslında herkes bir şeylere tutunma derdinde " diyor bir sahnede Feramus. Bu dünyaya tutunabilmek için her birimiz bir neden arıyoruz. Herkes birbirinden farklı olsa da ortak noktamız acılarımız ve hayata tutunma çabamız. İçimizdeki boşluğu doldurmak ve akan zamana sebep bulmaya çalışıyoruz. Kimimiz bunu aşk ile kimimiz tutku, kimimiz inanç, kimimiz mutluluk vb. duygu ve düşüncelerle gerçekleştiriyoruz.
Sanem. Sanem ailenin en küçüğü. Ailenin zorla kabullenilen çocuğu. Yıllarca bu kabullenilmeyişin acısını taşıyor sırtında. Hayat hep onun içinden geçiyor. Umut ise her sabaha öleceğini bilerek uyanmanın acısını taşıyor. Ama buna rağmen hayata bağlı kalmayı başarabiliyorlar. İşte onları hayata bağlı tutan ve birbirlerine bağlı tutan aşk.
Roman, dışarıdan bakıldığında klasik bir aşk romanı gibi gözükebilir ama aksine Ayfer Tunç öyle psikolojik tahliller yapıyor ki romanı başka bir boyuta taşıyor.
·
846 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.