uzun zamandır ingiliz edebiyatı klasiği okumak istiyordum fakat elimdeki tüm içerikleri tüketmiştim ki sonunda charlotte ve emily bronte’nin küçük kız kardeşi anne bronte’nin bu eserinin çevrildiğini gördüm ve görür görmez kitabı edindim. okumaya başladığım ilk sayfadan itibaren yazarın kız kardeşleriyle aynı alt metni içeren bir şeyler hazırladığını anladım fakat direkt olarak bir benzerlik göremedim, sebebini ilerleyen satırlarda yazacağım. öncelikle kitap bir erkek karakterin ağzıyla anlatılıyor başta fakat bir kadın karakterin öyküsü anlatılıyor. bu beni yazarın bilerek mi böyle bir yazım şeklini tercih ettiği hakkında düşündürdü ama kitabın ilerleyen sayfalarında kadın karakterimizin ağzından da olayları okuduk ki bu beni çok sevindirdi. ingilterinin pastoral öyküleri gibi başlayan romanda helen karakterinin ilk evliliğinde aldığı yaraların ardından babasından armağan kalan eve yerleşmesi ve buradaki insanlarla tanışması anlatılıyor başta ve karakterin geçmişini, geleceğini detaylarıyla öğreniyoruz zaman geçtikçe.
diğer kardeşlerinden ayrılan noktası bence kitabın tamamen feminist bir görüşü, çok daha açık ve belli sözlerle yansıtmasıydı. aynı zamanda helen karakterinin dine olan bağlılığından da çok söz edilmiş ki bu da yazarı kardeşlerinden ayıran bir nokta diye düşünüyorum. bunun dışında kitap içerisinde yazarın verdiği mesajla çeliştiği, daha doğrusu karakterlerinin duruşlarıyla çeliştiğini düşündüğüm yerler oldu ama bunu da bir şekilde görmezden geldiğimde kitap cidden okuması keyifli, akıcı bir kitaptı ingiliz klasiklerini seven herkesin de seveceğini düşünüyorum.
·
342 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.