İmkansızlık Şiiri
Kalp dediğin bilir imkansızlık şiirini..
Bilir de.. Ya gözlerim?..
En yaralı yerim benim..
Gözlerim gözlerinsiz kalınca ben sabahı nasıl ederim..
Kararmaz mı bütün dünya bi ömür..
Ya nasıl öğreteyim sendeki imkansızlığımı ellerime?
Bi an bile kavuşamayan ellerimiz nasıl da yıkmakta bunca şeyi ne tuhaf!
Oysa benim başım en çok senin göğsüne yakışırdı..
Başım ki tam omzuna yatmalıktı!
Ben artık bu yetim başla hiçbir hayale ağlayamam..
Sonra boynum.. Ki dalından düşen bi yaprak..
Mevsimsiz sürgün yedim
Senden ayrı bi ömre doğmak İnsan yalnız kalbiyle sevmez ki unutmaya ilk ordan başlasın..
Unutmak kör kuyu…Dipsiz karanlık.. Nerden başlamalı unutmaya seni bilmem ki!
Senden başladım unutmaya kendimi..
··
126 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.