Kafka'dan okumuş olduğum üçüncü eser. Bir süredir bu kitabı merak ediyordum, sonunda okuma fırsatı buldum. Tam da beklediğim gibi harika bir kitaptı. Franz Kafka'nın anlatımını çok beğenirim, bu kitapta da hislerini, duygularını, asıl sahibine olmasa da okuyucuya çok başarılı bir şekilde iletmişti. Kafka mektubunda babasına aralarındaki ilişkiyi, gördüğü psikolojik şiddeti ve ona karşı olan duygularını anlatıyor. Bu kitapla empati kuramayan çok nadir insan vardır bence. Birçok kişinin babasıyla ilişkisi bu şekildedir. Samimi değildir, mesafeli ve serttir. Baba fiziksel şiddet göstermese de farkında olmadan psikolojik şiddet gösterir ve bu ilişki çocukta büyük bir boşluk bırakır. Kafka bütün bu psikolojik şiddete rağmen babasını heybetli, güçlü biri olarak betimliyor, kötü bir sözde etmiyor baba için. Kafka aslında sadece kendi düşüncelerine değil, okuyan bir çok okurunun düşüncelerine de ses oluyor. Kitabın mutlaka bir yerinde kendinizi, aile ilişkilerinizi, herhangi bir çocukluk anınızı görebilirsiniz. Birçok insanın sahip olduğu düşünceleri böylesine sağlam ve etkileyici cümlelerle betimlemiş olması kitabı bu kadar etkileyici kılıyor. Kitap zor bir kitap değildir, oldukça anlaşılır. Bu sebeple gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz.
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.