Kitaba bir üçleme olduğunu bilerek ve hepsini edinerek başladım.
Cok çarpıcı bir giriş ile başlıyor kitap Zeze farklı şekillerde ve sebeplerle sürekli fiziksel olarak hasara uğruyor dövüyorlar bazen de sebep yokken gerçekleşiyor bu olay.
Kimileri onun için haşarı çocuk diyebilir ama bana kalırsa yalnızca içinden geleni yapan ve herkesin kendisi gibi doğal olduğu gibi davrandığını düşünen masum(arada şeytanın aklına girip onu kötülüklere sevk etmesi haricinde-Edmundo dayısı öyle demiş-) bir insan evladı.
Sevdiği zaman sorgusuz koşulsuz kendisini o sevgiye adıyor, nefret ettiği zaman ise hemencecik öldürme düşünceleri ve planları aklında canlanıyor.
Yeni maceralarda görüşmek üzere Zeze.
·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.