Anne'in hayal gücü ve coşkusu her zamanki gibi ilham verici. Bazen bu kadar uzun konuşmasına insanlar nasıl katlanıyor diye düşünecek oluyorum ama hemen ardından yaptığı bir betimlemeyle yaşattığı hisle bu düşünceyi yok ediyor. Dünyayı onun gözünden görmek çok güzel, Patty'nin Yeri'ndeki güzel yaşayış da onun gözünden bakınca iki kat daha imrenilesi oldu. Ama keşke etrafta bu kadar aşk hikayesi olmasa. Bıkkınlık vermeye başladı, Anne'in hayatın diğer yönleri hakkındaki düşüncelerini görmek istiyorum.
Bu kitap biraz hızlıydı, seneler geçiverdi. Anne'in yaşlanmaya rağmen coşkusunu nasıl koruyacağını merak ediyorum ama olayların bu kadar hızlı geçmesini istemiyorum :D Umarım sonraki kitap daha yavaş ve güzeldir.