Otobüste okurken not alamıyorum diye evde okuduğum sayfaları tekrar tekrar okuyarak bitirdim bu kitabı. Hissederek okumak istedim, idam edilmek -daha doğrusu nerede, ne zaman ve nasıl öleceğinin farkındalığı- gerçekten ne kadar korkutucu olabilir merakı ile her cümlesini dikkatle okudum. Belki de bu yüzden incecik kitap bana çok uzun geldi. O aslına azıcık bile yaklaşamayan korkum okumamı zorlaştırdı. Oldukça normal bir idam mahkûmunu anlatmış yazar, işte zaten bu normallik anormal korkuma sebep oldu. O anı yaşadığımı düşlemek beni zorladı.
Ayrıca önsözünde kitabın yazılma sebebinin iki şekilde anlaşılabileceğinden bahsetmiş. Şahsen ikisi arasında ben ilki olarak anladım. Bu yüzden anlatılan kişinin kurgudan ibaret olduğunu bilmek zor geliyor bana, onun yazdığı sayfaları bir zamanlar gerçekten ellerinde tuttuğunu biliyor gibiyim. Sonuç olarak fazlaca empati kurdum. İnsanlara öfkem artsa bile onlara duyduğum merhamet tavan yaptı. Okuyun dostlar, okutun.
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.