“Sanatçı güzel şeylerin yaratıcısıdır.” Diyerek tüm ilginizi yazara vermenize önsözde, ilk cümlesinde başarıyor Oscar Wilde. Hikayeyse Dorian Gray adındaki çok yakışıklı gencin üstüne dönüyor. Basil Hallward’ın çizdiği muhteşem porteyi Lord Henry’nin görmesi ise Dorian’ın tüm geleceğine vesile, yapacağı tüm günahlara da açılan bir kapı oluyor. Lord Henry, Dorian Gray’e; kibiri, günahın çekiciliğini aşılamak için elinden geleni ardına koymuyor ve hedeflediğini kolayca elde edecek kadar zeki bir adam olduğu için de istediğine ulaşması çok zaman almadan bu işi başarıyor. Evet, Dorian Gray; artık gençliğinin, güzelliğinin fazlasıyla farkında. Asıl hikayeyse yakışıklı gencin bir gün şuursuzca ettiği duayla başlıyor “keşke ben hep genç kalsam ve bu tablo yaşlansa”... Bizi yaşlandıran, çirkinleştiren; işlediğimiz günahlar ve kibirlerdir. Günahlarımız işledikten sonra bizi terketmez aksine daha da benliğimize işler; silemez, söküp atamazsın. Bu kitap kavradığımız güzellik algısını bize yeniden düşündürtüyor. Oldukça can alıcı olan bu kitap, her satırını beynime kazımak istememe sebep oldu. Edebi yönüyle de olay örgüsüyle de muhteşemce düşünülmüş... Asla bırakmak istemediğim satırlarında kaybolduğum bir kitaptı “Dorian Gray’in Portresi”...
·
258 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.