Cansu Canan Özgen aslında bir gazeteci ve Dalgakıran ilk romanı. Kaleminin çok güçlü olduğunu söyleyemeyeceğim çünkü kitap çokça anlatım bozuklukları ve imha hatalarıyla dolu. Ama yine de ana karakter Jülide'nin etrafında dönen bu psikolojik tahlil son sayfalara doğru beni ürkütmekle beraber oldukça şaşırttı da.
Kendi ayakları üzerinde duran oldukça başarılı bir iş hayatı olan Jülide'nin hayatı erkek arkadaşı Kerem'in annesi Kamuran'ın onu istemeyen tavırları yüzünden bir anda değişmeye başlar. Kendini intiharın eşiğinde bulur ve psikoloğa gitmeye karar verir. Bir anda 5 kişilik toplu bir terapinin içinde kendini bulan Jülide aslında aklına dahi gelmeyecek işlere kalkışır. Sonunda kayıp çocukluğunun izlerine ulaşacağını tahmin bile edemez. Merak uyandırıcı ve sürekleyici.