Herkes hayatında en az bir kez bir Toni Morrison kitabı okumalı. Nobel ve Pulitzer ödüllü bir yazar olmasının dışında onun kaleminde büyülü bir tını var. Toni Morrison kitaplarında genellikle ırkçılığa maruz kalan, ötekileştirilen, ezilen ve dışlanan insanların dramını konu edinmiştir. Afro-Amerikan edebiyatının tanınmasında onun payı büyüktür.
Süleyman’ın Şarkısı Afro Amerikalı bir ailenin dört kuşağa uzanan öyküsünü anlatıyor. Kitabın ana kahramanı Macon Ölü namı diğer Sütçü siyahlar arasında zenginliği ve yaşam standartları; beyazlar arasında rengi; ailenin kadın üyeleri arasında cinsiyeti; arkadaşları arasında babasının konumu nedeniyle ötekileştirilen bir karakter. Siyahilerin öldürülmesini bile dert etmeyecek kadar içinde bulunduğu şartları kabul etmiş ve umursamazlık zırhını kuşanmışken ailenin kendisiyle görüşülmesi yasaklanan bireyi Pilatus’u tanımak Sütçü’yü tamamen değiştiriyor. Köklerini aramak için yola çıkan Sütçü’nün gözünden kimi zaman beyaz adam karşısında siyahi oluyoruz, kimi zaman da sınıf ya da cinsiyet ayrımına maruz kalıyoruz. Oysa her şey bir şarkının verdiği mesaj kadar doğal, birleştirici ve net…
Kadim sözler, sırlar ve kutsal kitaptan tasvirlerle zenginleştirilmiş; betimlemelerde görme duyunuzun yanında kokuyu da algıya dahil eden eşsiz bir roman.
“Şimdi giderek yavaşlayan soluklarından ve düşüncelerinden ibaretti. Geri kalanı yok olmuştu. Ve başkalarının, nesnelerin, hatta kendi görüntüsünün dahi ket vurmadığı düşünceler zihninde akmaya başladı. Burada ona yardım edecek hiçbir şey yoktu - ne parası ne arabası ne babasının adı ne giysileri ne de ayakkabıları. Gerçekte bunlar onu engelliyordu.
…
İnsanın tek varlığının doğuştan sahip oldukları ve kullanmayı öğrendikleri bu noktada. Bir de dayanıklılığı. Gözler, kulaklar, burun, tat alma, dokunma - ve kendisinde olmayan başka bazı duyular: duyumsanan bütün olgular arasında hayati olanı ayırt etme yetisi”
··
419 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.