Bihter Ziyagil’in dediği gibi “Şimdi gidip dinlenicem,güzelleşicem yarın için.”
Elise Kova bunca dert tasanın içinde böyle kahkahalı bir final yazmayı nerden öğrendi?
En-fes bir kitaptı. Yine enfes bir seriydi. Yine yine yine enfes karakterler. Zor arkadaşlar gerçekten hayat zor. Yani okuyosunuz karakterlerle arkadaş oluyosunuz sonunda hadi bitti kitap diyip yolluyorlar sizi. Şimdi kimi anlatayım size,kimleri anlatayım? Aldrik gördüğümüz en akıllı, en sakin, en kendinden emin halindeydi. Öfkesi o kadar kontrollüydü ki şaşırılır. Zaten çocuğum deli divane aşık bir de devlet işleriyle uğraşıyor, ne yapsın daha? Hali mi kaldı sağa sola çıldırmaya. Vhalla tek başına dev kadroydu. Hem kendini, hem Aldrik’i hem imparatorluğu yönetmeye çalışıyor. Yetmezmiş gibi Victor belalısı başında geziniyor. Onlar için çok zor bir kitaptı.( Sanki diğer kitaplarda çiçekten taç yapmışlar gibi.) Yan karakterlere ne desem az. Hepsi İbrahim Tatlıses tabiriyle “CANO” .Hepsine bayılıyorum. Jax ve Elecia favori shipim. Keşke daha fazlasını görseydik onlarla ilgili ama kaderde bu gözlerin o kadarını okuyamaması varmış,nasip. Vi adında bir karakterimiz var. Son kez karşılaştığımızda onunla alakalı bir şeyler açığa çıktı sanırım ama ben kaçırdım.
Kitabın bana göre en iyi yanı geçen kitapta yaşadığımız gibi dizlere vura vura ağlamıyoruz, yani demek istediğim; no death for good. ( Gerçi küçük bir şey var ama kendi kadar küçük.Bunun için çok üzgünüm.)
Okumaya geç kalınmış bir seri benim için. Okumasaydım üzülmeye bile geç kalacağım bir seri.
·
211 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.