Yapılaşma, şehirleşme ile birlikte çocukların dışarı çıkamayıp sosyalleşememesi ve aynı apartmanda komşu olup birbirlerinden bir haber olmalarını anlatıyor yazar kitapta. Maalesef günümüzde çocuklara özgür alanlar bırakılmadığı gibi yan komşuya bile gönderirken binlerce kez düşünüyor insanlar. Aman gözümüzden ayırmayalım derken çocuklarını belki de TV-bilgisayar-telefon bağımlısı yapıyor ebeveynler... Anne değilim ama kirlenmiş bunca zihniyet varken belki ben de böyle bir ebeveyn olacağım. Sanırım son sokağa inip gece yarılarına kadar oyunlar oynayan, komşuya gönül rahatlığıyla emanet edilen biz 90'lı nesiller olduk. Bizden sonrakiler de TV-bilgisayar çocuğu... Ya da yazarın da dediği gibi Şehir Çocukları...
Keyifli okumalar.