Son bir kaç senedir hayatımın ve yüreğimin çoğunu onunla, ona unutturmaya çalıştığım ve ona zarar veren geçmişiyle, odaklanması gereken pırıl pırıl geleceğiyle, sevdikleriyle, ailesiyle, değerleriyle, planlarıyla ve hatta ortak planlarımızla kısacası tüm ona ait olan şeylerle doldurmuşum. Onun olmadığı andan itibaren hayatımdaki bu koca boşluğu neylerle doldurabileceğimi bir türlü bulamıyorum. Ne saçma değil mi? Benim garip yüreğim ne kadar kocamanmış "hayatımda ilk defa bunu farkettim" hem de onun sayesinde. Bu beni sevindirse de üzen tek şey onun yüreğinde bu denli yer kaplayamamış olmam! İşte bu tüm güzel şeyleri bir damla gözyaşı ile yıkıp geçiyor. Ancak yüreğimdeki o kocaman boşluğu dolduramıyor. Keşke önceliğim hep bencilliğim olabilseydi... Nano.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.