Yazara dair okuduğum ilk kitaptı. Konusu itibari ile de merakımı cezbeden... Fakat baştan sonu belli olan kitaplardandı. Cezaevinne kocasını öldürdüğü ve madde bağımlılığından giren Hasret'in hikayesini okuyoruz. Başına gelenler Kırmızı oda dizinde izlediğimiz bir karakterin yaşamına inanılmaz benziyor. Çok korkunç ve iğrenç şeyler. Yalnız ben kitaba giremedim sanırım 1.5 ya da 2 saatte okudum. Gençler için yazıldığını düşünüyorum. Kitapta sürekli 'dostum' kelimesi geçiyor ve ifrit etti. "Anlıyor musun dostum,o an dostum,gördün mü dostum" okuyamadım resmen. Sonra her cümle sonuna konulan psikolog kelimesi de beni daraltı. Yapılan iyiliği düşünürken karakterin içinden geçenler ve ona düşündüğü gibi iyiliği sorgulayan karakterler,istisnasız herkes neden bu iyiliği yapıyorsun diyor.Dünya böyle bir yer değil.Açıkçası uslüp demekle yetinmeliyim. Dini tarz olarak düşünmüştüm kitabı ama pek öyle sayılmaz. Daha çok iyi olun,müfakatını alırsınız tarzında bir kitaptı. Sonuna şaşıranlara şaşırdım. Farklı olursa şaşıracaktım ben.