Yazarımız Kürşat Küçük’ün, kitabı bizzat hediye etmesiyle tanıştığım bu eser, beklentilerimin üzerinde bir etki bıraktı bende. Kitabı ilk elime aldığımda, dürüst olmak gerekirse, sadece kitap yazmak için yazılmış olan bir eser olabileceği önyargısı oluştu istemsizce. Her ne kadar yazarımızın kelimelerde oldukça yetkin olduğuna şahit olmuş olsam da engel olamadığım bir düşünceydi bu..
Bir kitabı elime alıp herhangi bir sayfasını açtığımda okuduğum ilk satırlar beni etkilemeliydi ya da bir merak uyandırmalıydı bende. Sanki kitabın özeti, o satırların içerisindeymiş gibi hissediyordum böylelikle… Eğer, kitap o ilk karşılaşmada beni cezbederse o zaman hükmümü veriyor ve tamamı için yola koyuluyordum. Bir tür totem olarak da adlandırılabilecek bu yaklaşımımı bir kez daha uygulamış ve eseri elime alıp da rastgele açmış olduğum 49. sayfasındaki ilk dizeler, beni kendine çekmeyi başarmıştı:
“insan tutup yanağından öpmeli
cebine koymalı biraz
bir tutam da dilinin altına yerleştirmeli
güzel bir dizeyi öyle değil mi”
Kitabı okurken, yazarın bu şiirleri; kimi zaman tabiatla iç içe yollarda ve kimi zaman da müstakil bir evin ahşap bir penceresinin önünde tahayyül ve tefekkür içinde yazdığını hissettim. Sanırım bu hissiyatımda, yazarın daha önce pencere konusu üzerine söylediklerinin etkisi de olabilir. İç sesime yankı olan ve sık sık duraksayarak düşüncelere dalmama sebep olan dizelerle karşılaşmak oldukça keyif vericiydi. Özellikle de betimlemelerini beğendiğimi söyleyebilirim ve eseri bitirdiğimde pek çok cümleyi çizmiş olduğumu fark ettim. Birden çok konu üzerine yazılan bu şiirler, bana biraz da İsmet Özel esintisi hissettirdi diyebilirim..
Keyif okumalar..
··
238 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.