Sezin Karameşe'yi birkaç senedir sosyal medya üzerinden takip ediyordum ve ürettiği içerikler hoşuma gidiyordu, düşünce tarzını bir bakıma kendime yakın buluyordum. Kitap yazdığını duyunca ve diğer insanlar da kitap hakkında olumlu yorumlar yapınca kitabı gerçekten beklentisiz bir şekilde alıp okumaya karar verdim.
Otuz Yedi'yi konu bakımından oldukça ilginç ve güzel bulduğumu, dahası beğendiğimi söyleyebilirim. Konusundan kısaca bahsedecek olursam, ana karakterlerimizden biri olan Deniz, doğduğundan beri insanların gözbebeklerinde sayılar görüyor. Şimdiye kadar herkesin gözünde "1" sayısını gören ve neden bunu gördüğünü bilmeyen Deniz, Bahar'ı gördüğünde şaşkına dönüyor. Çünkü herkeste "1" görüyorken, Bahar'da "37" görüyor.
Kitaba başladığımda çok umutlanmıştım. Konusu güzeldi, dili (oldukça günlük ve sade olsa da) güzeldi... Okudukça heyecanlandım, sayfa çevirdikçe heveslendim ama bir türlü beklediğim etkiyi alamadım. En çok merak ettiğim şey ana karakterlerimizden birinin gördüğü garip ve korkutucu kabuslardı ama ne yazık ki bununla ilgili hiçbir açıklama okuyamadan kitap bitti. Bir de kütüphanedeki o gizemli adam... Neden oradaydı, konuyla ne ilgisi vardı, bildiklerini nereden biliyordu maalesef hiçbirimiz öğrenemedik.
Kitap aceleye getirilmeseydi de kitabın üstünde birkaç ay daha uğraşılsaydı bu hatalar giderilebilirdi diye düşünüyorum. Otuz Yedi, Sezin Karameşe'nin ilk kitabı olmasına rağmen güzeldi ama kurgunun biraz sığ ve sallantıda olduğunu düşünüyorum. Belki Sezin Karameşe, belki de son okumayı yapanlar ya da editörler biraz daha titiz çalışıp bu hataları giderebilirlerdi.
Okumasaydım meraktan rüyalarıma girerdi, o yüzden iyi ki okumuşum, iyi ki içimde kalmamış diyorum... Siz de benim gibi okumakta kararlıysanız, dediklerimi göz ardı etmemenizde fayda var...
·
2.104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.