BU AN, BU HARİKA AN Burada otururken başka bir yerde olmak istemiyorum.
Geleceğin ya da geçmişin çekiştirmelerinden uzağım.
Burada oturuyorum ve burada olduğumun farkındayım.
Bu son derece önemli, çiinkii hepimiz, şimdide değil ge lecekte yaşama eğilimindeyiz. Örneğin, “Hele bir okulu bitirip diplomamı alayım, gerçekten yaşamaya o zaman başlarım,” deriz. Diplomamızı aldıktan sonra-ki bu hiç de kolay olmamıştır bu kez de, “Hayatımın başlaması için iş bulmayı beklemek zorundayım,” deriz. İşten son ra araba gelir, arabadan sonra ev. Böyle düşündüğümüz sürece, şimdiki zamanda yaşayamaz oluyoruz. Yaşamayı hep geleceğe, ne zaman geleceği belli olmayan uzaklara erteliyoruz. Sanki yaşamak için en doğru an bu an değil miş gibi. Yaşıyor olduğumuzu hayatımız boyunca hisse- demeyebiliriz. Yaşıyor olduğumuzu hissedebileceğimiz tek an bu andır.
·
288 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.