1000Kitap Logosu
Resim
72 syf.
·
1 günde
·
9/10 puan
Grapon Kâğıtları - Didem MADAK
"Keşke gölgesine razı bir fesleğen olsaydım." (s. 44) O kadar çok duydum ki bu dizeyi... Hiç hangi kitabın neresinde geçiyor diye bakmamışım bugüne dek... Ama ister istemez "keşke" diyor insan. Keşke gölgesine razı bir fesleğen olsaydım. Kitaba başlar başlamaz içim burkuldu. Onlar ne acıklı dizelerdi öyle... "Artık bütün üzgün oluşlarımın adı: ANNE!" (s. 19) "Bilir misin maviş anne? Ben çekildiğim her fotoğrafta Defolu bir kelebek gibi çıkarım." (s. 20) Sonra dönüp küçük bir araştırma yaptım. Annesini kaybetmiş bir şair. Ancak bu kadar hazin anlatılabilirdi bir ölümün acısı. Ve sanırım farkında olmadan anne ve babasını kaybeden okurları üzdüm o dizeleri paylaşarak. Acılarını hatırlattığım arkadaşlardan af diliyorum. O kadar içten paylaşmış ki duygularını okurken bir parça kopuyor içinizden. Adeta, yaşadım ben bunları diye haykırıyor. Eserin kapağında da bu durum vurgulanmış. "Bu kitapta yer alan şahıs ve mekânların gerçekle alâkaları tamdır. Kahramanları hep yanlış ata oynayanlardır. Kediler, kadınlar, muhabbet kuşları, gözyaşları... hepsi sahiden vardır ve bir dönem yaşamışlardır. Şiirden hazzetmeyenler, ''Grapon Kâğıtları''nı yılbaşı ve diğer ehemmiyetli günlerde evi süslemek için kullanabilirler ya da bir ruh çağırma seansında, inatçı ruhlara seslenen uyduruk şarkılar olarak mırıldanabilirler." Kısacık bir kitap dolu dolu duygular barındırıyor içinde. Boğaz düğümleniyor her sayfada. "Hep bir mucizenin alt katında yaşıyorsun." "Sonra gittin. Çocuk oldum bir daha, ağladım. Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı." "Ne bir şarkısın, ne de dillerde nağme adın Artık bazı şarkılar kadar yaralısın." "Sana patates kızartırdım. Patatesler pazartesi kadar kırmızı oluncaya kadar. Ölüm bizi ayırıncaya kadar." Tavsiye etmek de kolay değil bu eseri. Yüreğiniz dayanacaksa okuyun diyerek incelememe son vermek istiyorum. Ah be kadın! Daha yazsan kim bilir ne şaheserler çıkacaktı ortaya...
Grapon Kâğıtları
8.6/10 · 10,6bin okunma
Okuyacaklarıma Ekle
289
Beğeni
4
Paylaşım
Sırala
Rahmetle...
11 Beğeni
Yanıtla
benim asla okumayacağım bir kitap incelemenizden bunu anladım . Babasını kaybetmiş biri olarak acıyı yaşayanın yüreğine dokunuyor
5 Beğeni
Yanıtla
4 yanıtı gör
😔😔😔😢😢😢
1 Beğeni
Kendisi şiirleriyle mükemmel bir şairdir🌼
2 Beğeni
Yanıtla
Kuşkusuz...
2 Beğeni
Böyle elini ısırarak, ağlamamak için kendini tutarak, içini çeke çeke okuduğun bir kitap oluyor. Keşke işte keşke olmasaydı tüm bunlar
4 Beğeni
Yanıtla
Keşke ama hayatın gerçek yüzü...
1 Beğeni
Hissettiği eksiklik duygusunu günlük hayattan şeylerle öyle güzel ifade etmiş ki bende içim acıyarak okumuştum.
2 Beğeni
Yanıtla
Kesinlikle...
1 Beğeni
İncelemenizi okurken bile ağlatıyorsa kitabı düşünemiyorum.
1 Beğeni
Yanıtla
2 yanıtı gör
En yakın zamanda inşallah.
1 Beğeni
Yürek dayanmasa da, bir sebepten yâd etmiş oluyoruz, olduk...
1 Beğeni
Yanıtla
Rabbim mekanlarını cennet eylesin.
1 Beğeni