Okuması kolay, hafif bir kitaptı. Allomansi ve teknoloji birleşiminden doğacak bir hikayeye karşı daha çok beklentim vardı, bunu bir kenara bırakırsak ortalama güzellikte bir fantastik kitap olduğunu düşünüyorum.
Bence kitabın en kötü yanı olay örgüsünde bir "çatışma" olmamasıydı. Okumaya devam etmemi sağlayan şey olayın nasıl ilerleyeceği merakı değil, karakterler arasındaki etkileşimdi. Olayı ve ana kötü karakter Miles'ı pek umursayamadım, karakterler büyük bir amaç taşımaktansa sırası gelenle savaşıyor gibiydi. Miles'ın kendi kurallarını ve adalet duygusunu takip ederek bir "kanun alaşımı" oluşturması konsepti güzeldi, ama -kötülüğün kaynağı şehirdir, asillerdir sözü de dahil olmak üzere- çok yüzeysel işlendiğini düşünüyorum. Aksiyon sahneleri azaltılarak olayın içeriğine daha çok ağırlık verilebilirdi.
İyi yanlara gelirsek bahsettiğim gibi karakterlerin diyalogları, kişilikleri bağ kurmayı kolaylaştırıyordu. Özellikle Wayne'in hırsızlık gibi çeşitli konulardaki anlayışı, Wax'ın Harmony ile olan konuşması çok iyiydi. Harmony -Sazed- hangi amaçla hareket ediyor, neler yapıyor görmek çok ilginç. Cosmere'de tanrısal güçlerin insanlar tarafından kullanılıyor olması da düşündürücü sonuçlara yol açıyor, mesela "Tanrı" kötü olayları gerçekten göz ardı etmiyor, kendi kuralları dahilinde yapabildiği şekilde kötülükle savaşması için Wax gibileri gönderiyor :) İşin iç yüzünü bilmek, Wax'ın tanrı olarak düşündüğü Sazed'i tanıyor olmak, biri tanrısal biri sadece insan iki kişinin birlikte çabaladığını fark etmek... Hislerimi tam açıklayamıyorum, ama kitap bu yönüyle de beni etkiledi. Cosmere hikayesinin meyvelerini alıyor gibi hissettim.
Sonuç olarak, kitap fena değildi. Scadrial ya da Sanderson özlendiğinde okunabilir.
·
211 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.