Çocukluk insanın en bereketli çağıdır. Zaman tükenmez gibi gelir insana. Kısacık birkaç yılda onlarca romana sığmayacak, ömür boyu anlatılsa bitmeyecek hikâye biriktirilir. Sonra gün gelir, çocukluğun tatlı mevsimi yerini yavaş yavaş erişkinliğin sonbaharına bırakır. Bu geçişin ne zaman başladığını nerede bittiğini kimse anlayamaz. Uykunun bastırmasına benzer büyümek; ansızın gelir. Hiç uykuya ne zaman daldığını hatırlayan birini gördünüz mü?
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.