Aldığı ödüller, Tokyo'nun Son Çocukları kitabının damağımda kalan tadı, zevkine güvendiğim okur arkadaşlarımın önerilerinden dolayı bu kitabı #JaponBalığıylaJaponEdebiyatı okuma grubumuzun okuma listesine almıştık. Ancak ekipçe büyük hayal kırıklığı yaşadık :(
Yoko Tawada'nın okuduğum ilk eseri Tokyo'nun Son Çocukları isimli distopyasıydı. Kitabı zor elimden bırakmıştım, en sevdiklerim arasındadır. Bu kitap nasıl bu kadar vasat çıktı anlayabilmiş değilim. Kitabın ismine ve kapak tasarımına aldanmayınız. Aşırı sıkıcı ve dağınık, insanın sabrını sınayan bir çalışma var karşımızda. (Kusura bakma Tawada-san, ama gerçek bu)
Aslında fikir olarak özgün. Göçmenlik, özgürlük, annelik vs çok özel kavramları bir kutup ayısı üzerinden anlatmaya çalışmak bence çok akıllıca. Bugüne kadar okuduğumuz eserlerden 'farklı' bir yanı var, buna da sözüm yok. Ancak her konuya biraz biraz değinmesi, özensiz ve üstünkörü yazılmış hissi bırakıyor. Öte yandan baştan sona çok sert geçişler var ve bu da okuyucuyu bunaltıyor. Son olarak, çok çok uzun.... Üç nesil kutup ayısının en sonuncusu Knut her nekadar sonlara doğru biraz tansiyonu yükseltse de 'bunun anası da böyleydi' modundan çıkamadan okudum bitti.
Bu sebeple, goodreads tarihimdeki sayılı 2lerden birini verdim. O da verdiği sosyal mesajların hatırına....
ʕ•ᴥ•ʔ
·
444 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.