Khaled Hosseını yazarımızı herkes Uçurtma Avcısı’ndan ya da Bin Muhteşem Güneş kitaplarından tanıyormuş. Zaten yazarımızın da dört adet kitabı var. Bende geçen set halinde dört kitabınıda satışta gördüm ve güzel yorumlardan dolayı kitaplığımda olması gerektiğini düşünerek aldım.
Deniz Duası, diğerlerine göre en ince kitaptı bu yüzden de ilk olarak bu kitabını okumak istedim.
Öncelikle bu kitabı merak eden okurlara şunu söyleyeyim; bu bir roman değil. Bir mülteci babanın, oğluna yazdığı çok kısa bir mektup. Yani beş dakikanızı bile almıyor okumak.
Bunun dışında yazarımız, kitaplarını yazarken mültecilerin yaşadıklarına dikkat çekmek için yazmış hep. Öyle duydum.
Şunu söylemeliyim ki; savaşlara karşıyım. Gözünü hırs ve para bürümüş zengin mahlukların, masum insanlar üzerinde yarattığı acılar, verdiği hasarlar beni çok üzüyor. Ölen bir bebek, ölen bir çocuk günlerce haberlerde anlatılıyor. Ama sonra puf(!). Kanalı değiştiriyoruz ve bitiyor üzüntümüz. Namlunun ucu bize çevrilmediği sürece de anlayamayız savaşlarda en sevdiklerini kaybedenlerin acılarını. Hadi tamam sahip çıkılsın diyoruz, gelsinler iyi hoş diyoruz. Fakat şöyle bir şey de var ki; sadece iyi olan gelmiyor mülteci olarak. Acı çeken gelmiyor.
Amacım kitap üzerinden siyaset yapmak değil. Sadece her kim olursa olsun, zihniyeti kirli, beyni örümcek ağı dolu hiç bir mülteciyi de istemem. Biraz düşünmek gerekir bence, ölen onlarca mülteci insan da, kalan mültecilerin binlerce kez zarar verdiği benim halkım insan değil mi?
Başka bir yazarımızın da dediği gibi: “Dünyayı kurtarırsa iyilik kurtaracak.” Ve bence hepimiz, empati yapmalıyız. Ancak birbirimizin yerinden dünyaya baktığımızda, birbirimizi anlayabiliriz çünkü. Bu benim düşüncem. Ve Afgan yazarımızı da tebrik ediyorum. Her ne kadar ince detaylarda fikir ayrılıklarına düşsekte, en azından bu konudaki çabaları çok güzel.
·
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.