İnsanın kalemi yazdıkça demleniyormuş gerçekten. En azından Selahaddin Demirtaş için böyle olduğunu düşünüyorum. Daha önce yazdığı 3 eseri de zevkle okumuştum. Hepsinde ayrı bir tad ayrı bir heyecan ayrı güzellikler buldum. Yeni güzellikler, hikayeler için Efsun' u okumaya başladım ve okudukça kitapta kaybolduğumu hissettim. Öncelikle edebi dil açısından yorum yapmam gerekirse gerçekten çok sürükleyici su gibi akan bir dili var. Etkileyici betimlemelere yer verilmiş ve dil çok ustaca kullanılmış. Bu kadar güzel bir dile ancak bu kadar güzel bir hikaye yazılabilirdi. Okudukça yeni hayatlara, o hayatların insanlarına, o insanların gizli odalarına, en saklı duygularına tanık oluyoruz. Mükemmel bir olay örgüsüyle yazılan bu eserde pek çok toplumsal konuya da dikkat çekilmiştir. Bizleri bu konularda düşünmeye sevk eden, bakış açımızı geliştiren bu eser en temelde bizlere insanları anlamayı, hikayelerini önemsemeyi ve onları oldukları gibi kendi hikayelerinin insanı olarak kabul edip sevebilmeyi öğretiyor. Aslında en güzel ve gerçek sevgi de bu olsa gerek; anlamak... Hayatına bir şekilde temas ettiğiniz her insanı hikayesiyle anlamaya çalışmanızı ve anlayarak sevmenizi diliyorum. En çok da Selahaddin Demirtaş' ın bu eşsiz eserini okumanızı sevdiklerinize de hediye etmenizi tavsiye ederim.
·
169 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.