Men “sonuncu olen umidlerdir”,”bir ovuc torpaq”,”sene inaniram” ,"77-ci gun",indi ise "Uzaqdan gelen yagis"eserlerinizi oxumusham..Mence bu eserlerin her birinde biraz da olsa oxsharlig var..Xususen de sonlarda..Her yazicinin oz desti xetti olur deyirler..Mence bu da ondan ireli gelir.
sevgi hamımızın həyatının bir parçası olduğu kimi əksərən romanların da içində mütləq keçən bir xəttdir.Sevmək üçün haqlı olmaq vacib deyil!
Teessuf ki yasadigimiz dovrde kasib ve gucsuzleri tapdalayirlar,onlara alcaqca davranirlar.Bu romanda heqiqetler var ve agirdir....
Lakin əsl məhəbbət heç vaxt unudulmur. Bir-birindən uzaq məsafədə yaşasalar da, onlar bir-birlərinin qəlbinin səsini eşidir. Əsər əsl sevgi, sədaqət haqqında yazılmış romanlardan biri olsada ama teessuf ki her romanin sonunda oldugu kimi cenab Yolcuyev burda da Qehremanlarini yari yolda qoymaqdan.zovq alir deyesen.... Kim agli basinda iken heyatina qiya biler?!....Nakam sevgi,tamamlanmamis arzular,yarim qalan omur.......
Bir insan “Bir kitab oxudum həyatım dəyişdi və ya bir kitab oxudum mənə çox təsir etdi” deyə bilər. Elə bütün bunlar kitabın insan həyatındakı rolunu ifadə etməyə kifayət edir. Biz kitab oxuyuruq. Məs, bir roman oxuyuruq, burada yazıçı tərəfindən təsvir olunan obrazları, mühiti və s. öz beynimizdə canlandırırıq. Bu baxımdan, kitab oxumaq filmə baxmaqdan da fərqlidir mene gore.Ve Varis Yolcuyev eserlerini oxuyarken her zaman o obrazlari sanki men yasamisam kimi bir hisse qapiliram.eslinde guclu qelemi yoxdu ama romanlarinda bir cekicilik var insani ozune celb eden...
Heç nəyi çox böyütməyin gözünüzdə, yerə göyə sığdıramadığınız sevgi, bir gün adi bir "sağol”a sığacaq...........
Demək istədiyim, yorma özünü...
Bu ürəyə bu qədər acı çox deyərsən bəzən özünə ..Amma səhv bizdə. Kiçik bir ürəklə böyük sevmək nə həddimize axi.......... deyilmi Eyvaz Alieff ?
P.s.Xais edirem "Qanun "dan cixasiniz......
Ve novbeti eserinizde Qehremana yasama sansi verin.... inanin ki yenede oxucu kutleniz olacaq...bu defe bir ferqlilik olsun Cenab Yolcuyev)