Don Sandalio'nun yaşamöyküsünün anlatıldığı bir metin bekleyebilir "materyalist okuyucu". Bu öyle bir metin değil.
Bu roman öncelikle Miguel de Unamuno'nun özyaşam oyununun derin problemlerini tartıştığı bir metin. Bu Sandalio'nun, Unamuno'nun, Flaubert'in ya da zamanı "maddi zaman" değil de "tinsel zaman" olarak algılayan herkesin yaşamöyküsüdür.
Okurken zaman zaman Katip Bartleby'ye geçişler yaşadım. Güzeldi, derindi,lezzetliydi.
İyi okumalar dilerim
·
804 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.