Fransız yazar Victor Hugo, kendi döneminde çok yaygın olan idam cezasına dikkat çekmek, farkındalık oluşturmak ve kendi görüşüne taraftar kazanmak için bu kitabı yazmıştır.
İdamın insan onuruna yakışmayacak bir ceza şekli olduğunu, kaldırılması gerektiğini düşünür ve bu konuda kitap yazarak aktif eylemliliğini ortaya koyar. Bu bakımdan kitap bir manifestodur.
Yazar, idamın kaldırılması için 1830’u işaret etse de Fransa’ da idam cezası bundan çok sonra 151 yıl gecikerek 1981‘ de kalkar.
Yine de pasif eylemliliğe tepkisini koyar. İçten içe üzülmeyle bir şeyin çözülemeyeceğini, görüşleri dile getirmekten çekinilmemesi gerektiğini belirtir. Kendisine gelen eleştiri ve hakaretleri de eserin ilk bölümünde aktararak bunları göze aldığını gösterir.
Bu arada yazar, eserde idam mahkumunun suçunun ne olduğunu okuyucuyla paylaşmayarak suça değil idam cezasına odaklanmamızı ister. Okurken “empati” had safhadadır. Mahkumun yaşadıklarını, hissiyatını anlamamızı ister. Cezaya değil idam cezasına karşı olduğunu belirtir.
İdam cezalarının birçoğunun, doğru düzgün yargılama olmadan, suç kesinleşmeden, diğer insanlara ibret olsun diye yapıldığını düşünür.
İdam edilen pek çok insanın doğuştan bahtsız olduğuna dikkat çeker. Çocuk yaşta ailesiz, sokakta itile kakıla çileyle büyüyen birinin suça karışmasından daha doğal ne olabilir? Bu insanların ziyan olduğunu düşünür. Islah edilebilseydi böyle olmazlardı demeye getirir.
Kürek mahkumiyeti de insanların hayatlarını ölmekten beter hale getiren bitmeyen bir işkencedir. Ayrıca mahkumların konulduğu zindanların içler acısı haline de değinir.
Okurken idam üzerine insana kendini sorgulatır ki yazarın da amacı budur.
İdamın bu çağa yakışmadığını düşünüyorum evet ama ya çocuk tecavüzcüleri… işte orada tıkanıyorum. O çocukların ve ailelerinin yaşadıkları… Yazar; oraya, mazlum ve yakınlarının durumuna hiç değinmiyor.
Penceresini sadece mahkuma çevirmesi, aslında mevcut hukuk sistemine güvenmeyişinden. Adil yargılama olmayacaksa, olamıyorsa evet idam cezası, herkes için bir tehdittir.
Yazarın bu noktada göstermek istediği; hiç kimsenin doğuştan kötü olmadığı, dışlayan toplumun kişiyi suça ittiği, doğru politikalarla insanların ıslah edilebileceğidir. Bir ceza olacaksa da bu idam cezası değil, insan haysiyetine yakışır bir hapishane cezası olmalıdır.
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.