Paulo Coelho tarafından kaleme alınmış eser büyülü dünyasıyla okuru içine çekip; hayatı, yaşama amacımızı, toplumun dayattığı rolleri, doğru ve yanlışı, normali ve anormali sorgulatma konusunda gerçekten çok başarılı. Yazarın diğer eserlerine kıyasla olay anlatım örgüsü çok daha zengin ve kitabın yazım dili daha akıcı diyebilirim.
Yazarımız Paulo Coelho gençlik yıllarında ailesi tarafında bir akıl hastanesine yatırılmış ve bu süreç içerisinde kendisine sakinleştiri ilaç tedavisinden elektrokonvülsif terapiye kadar farklı birçok iyileştirme yöntemleri uygulanmış. Bu deneyimlerini ve özgeçmişinin etkisini kitaba uyarlamış böylece okuru sorgulamaya yöneltmiş.
Kitabı okurken kendime en çok sorduğum sorular şunlardı:
Toplum kuralları neye göre ve kime göre doğrudur?
Tamamen özgür olsaydım yapacağım ilk şey ne olurdu?
Normal olan nedir?
Toplum tarafından dayatılan kurallar olmasaydı nasıl bir hayatım olurdu?
Uyandığım her güne son günümmüş gibi başlasaydım neler yapardım?
Kimler delidir?
Deliler gerçekten özgürce ve dilediğince yaşayan insanlar mıdır?
Ayıp kavramını öğrenmeseydim tuvaletin kapısı açıkken işer miydim?
Normal olmamak (belki de deli olmak diyebiliriz buna); yer, mekan, zaman ve olaya göre değişen bir varsayım. Yaşadığımız coğrafya, zaman, öğrendiğimiz toplum kuralları ve dahası değişkenlik gösteren ama aynı zamanda bireylerin normal olma bulgularını ölçen faktörler.
Kitaptan çıkarabileceğimiz en güzel mesaj; farklı olma riskini göze alarak, toplumun ne diyeceğini düşünmeden, özgürce, yaşamak bence.
Çok keyif alarak ve farkındalığımı arttırarak okuduğum bir eserdi, herkesin okumasını ve kendi içinde bazı şeyleri sorgulamasını öneririm.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.