Her insan birilerini, bir şeyleri sevmeyi gerekser. Ben de sevilmeye daha layık birilerinden, bir şeylerden yoksun olduğum için, küçük bir korkuluk kadar partal, soluk olan bu zavallı oyuncağı sevip bağrıma basmakla avunuyordum. Şimdi düşünüyorum da, bu küçük oyuncağı o kadar gülünç bir içtenlikle sevişime, onu nerdeyse yarı canlı, duygulu sayışıma şaşıp kalıyorum
·
57 Gösterim
1 Yorum
Çocuğun oyuncak bebeğine sığınışı nasılda benzer büyüklerin oyuncak sevgilere sığınışlarına!
Hiç de benzer değildir oysa. Çocuklar masumiyetleriyle birlikte kendileri kadar masum oyuncak bebekleri sevmeyi tercih ederler. Biz büyümüş insanlar sevilemeyecek kadar kirliyiz onların içgüdülerinde. Büyükdükçe hepsi kirleri görürler. Görürüz..
O yüzden her birimiz birbirimizin kirine katlanarak seviyormuş gibi yapıyoruz. Çünkü bir çoğumuzun küçük masum oyuncak bir bebeği bile sevmeye hakkı yok..
Çünkü artık o masumiyetimiz neredeyse yok..
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.