Seninle ilgili olan herşeyi az önce sildim; fotoğraf, mesaj... bil ki, şu saatten sonra gelsen yanımda can versen dönüp bakmam bile o derece merhametimi tükettin. neden biliyor musun? bana babam gibi bir insan yalan söyledi, kandırdı, aldattı, harcadı... canımı hep yaktı. tıpkı onun gibiymişssin sende. onu affetmeye vaktim olmamıştı. lakin senin çok vaktin vardı af için. sen o vakti ziyan ettin. bu sözler birer kin unsuru değil. öyle birkaç damla yaş ile kırık bir gönülden gelen naif sözler, sadece olması gereken bu. tıpkı nefes alıp vermek gibi. sana karşı sevgi yok nefrette yok artık şu saatten sonra. tamamen nötrüm işte olması gereken buydu... denge budur. demiştim ya hani; ya hep'im ya da hiç'im ol diye... bu ikisini bile hak etmiyormuşsun benim kendi benliğimde. sen yine kendi bencilliğin için hiç'liğini tercih ettin. seni kaliteli bir adam sanarken baya büyümemiş bir varlıkmışsın. yazık... ama sana değil, bana yazık. Çok şükür ki Allah'ıma senin gibi birini benden uzak tutmuş. Çok Şükür!