Okuduğum bu romanda bilim kurgu hakimdir. Çarli adında 30 yaşlarında bir adamın hayatından bahsediliyor. Çarli zeka seviyesi çok düşük olan bir yaşam sürer. Bilim adamların geliştirmiş oldukları beyin naklini Çarli üzerinde denemeye karar verirler. Ve nakli gerçekleştirirler . Çarli ' ye dersler vermeye başlarlar ve zeka seviyesinin ne kadar süreçte gelişebileceğini gözlemlerler. Ve Çarli ' den her gün için rapor yazmasını isterler ,Çarli ' de yazar . Zamanla Çarli herşeyi daha iyi algılamaya başlar ve yavaş yavaş çocukluğunun kareleri canlanmaya başlar . Çocukken annesinin onu sırf zeka seviyesi diğer çocuklar gibi olmdığı için ve kardeşine zarar vereceğini düşündükleri için onu evden gönderirler ve onu bir ekmekçinin yanında işe koyarlar ve tek odalı bir eve bırakırlar . Normalde hep birlikte gülüp eğlediği zamlar beyni geliştikçe aslında onunla dalga geçtiklerini anlar ve hayal kırıklığına uğrar. Aslında zeki olmanın o kadarda güzel olmadığını düşünmeye başlar. Dersler alırken hocası ona ilk başlarda ona algernon adındaki farenin nasıl labirenti geçtiğini gösterir ve Çarli kendini hep Algernon ' la kıyaslamaya başlar. Zamanla Çarli ' nın zekası o kadar gelişirki , eskiden hep özenerek baktığı insanların aslında ne kadar küçük konulardan konuştuklarını anlamaya başlar bir günde bir dil öğrenmeye başlar, aşık olur . Sonra yapılan deneyi araştırmaya başlar ve bunların aslında geçici olduğunu ve daim olmadıklarını anlar. Bu yüzden kendine bir liste hazırlar yapılabilecekler listesi. İlk önce gidip güzel bir bakım evini seçer sonraki hayatını orada geçirmek için . Algernon ' da eskisi gibi değil artık yemekte yemiyor artık. Raporlarında ki yazıları artık eskisi gibi bozulmaya başlar . Çarli " okuma yazmayı unutmak istemiyorum,lütfen okuma yazmayı unutmayayım " der. Bunlar son sözleri olur ve herşey eskisi gibi gelmeye başlar , hiçbir anlam ifade etmemeye başlar .
·
839 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.