Bu gidişle Vi'nin kitaplarını bitireceğim. Aslında ara vereyim dedim ama Yabancı'dan bu kitabın ön satışa sunulduğunu görünce ve kafamı dağıtmam gerektiği için işaretleri ele alarak okudum. Haters to lovers kısmı biraz tuhaf geldi bana. Kimse gerçekten nefret ettiği kişiyle öyle şeyler yapmaz işin arkasında sevgi var galiba ama bu duygular sadece maske. Tartışılacak çok şey var da psikanalize girmeye gerek yok shddsd Weston ile ilgili bir şeyler söylemek istiyorum sadece. Ailesi tarafından öyle davranılmayı kimse hak etmez. Çok üzüldüm hissettiklerine, acılarına... Belki hayatta onu gerçekten seven kız kardeşinin ölümü Weston'un kırılma noktası olmuş. Gerçekten çok acı. Ailesinin Weston'a yedek parçaymış gibi davranması çok acımasızca. Hayatını eleştirerek başına kaktıkları hataların aslında hepsinin sebebi Weston değil, kendileri... İnsan kendi hatalarını görmez diye klişe cümle söylerler ya ne kadar doğru. Ha bir de Mr. Thorne can yeleği gibi adam. Hayat ne kadar garip bir ailen olmasına rağmen gerçekten ihtiyacın olduğun anda kimsenin yanında olmaması ve tamamen yabancı olan birinin senin yanında olması ve dinlemesi??? Acı bir nokta yine...Neyse atışma vs. kendilerine alışma süreçlerini okumayı sizlere bırakıyorum. Weston'un ilanı aşk ettiği kısımları çok sevdim. Diğer kitaplardaki karakterlere göre daha soft daha sıcak havası vardı. Shakespeare alıntılarını yaptığı yerler zekiceydi ama en romantik cümleleri ‘I would not wish any companion in the world but you’?” buydu kesinlikle... Bütünsel olarak hikayeyi düşününce keşke büyükbabaları işin içinde daha fazla olsaydı olaylar daha eğlenceli ve dinamik olabilirdi. Aslında 'Ooo Weston adamım' diyemem ama yine de bırakamam duygusal bağ kurdum -I soften when I think of him- hjsah bu yüzden sonunda kendi için yaptığı şeylere sevindim. Güzeldi...
·
342 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.