incelemeyecektim. incelememek için elli tane sebep saydım ama sebepleri saydıkça fark ettim ne kadar çok incelemek istediğimi…
fareler ve insanlardan sonra yanlış zamanda okumayı denediğim, beğenmeyip bıraktığım ve yıllarca da bu ön yargıyla yaklaşıp okumayı sürekli ertelediğim ikinci kitaptı bin dokuz yüz seksen dört.
on beş yaşımda elime aldığımda ilk yirmi sayfasından acayip sıkılıp, beynimde bu kadar distopik bir romanı biçimlendirememiştim. yıllar içinde dönüp hiç şans vermedim, 1984 furyası başladığında da dönüp bakmaktansa popülerliği beni daha da ürkütmüştü açıkçası. ancak bir kararla kendime george orwell serisi yaparken buldum ve şu an bu kitabı okumuş olmaktan memnun ve memnuniyetsiz olmak arasında süzülüyorum.
george orwell’ın, romanlarının sonunda insana vereceği bir umut olmuyor. ki bundan mutlu sona inanan biri olarak son derece rahatsızlık duyuyorum fakat on beş yaşındaki o küçük kızın sıkıldığı şeyleri şu an anlayabiliyor olmak, gerçek hayattan kesitlerini kafamda biçimlendirebiliyor olmak beni çok daha fazla rahatsız ediyor.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.