Sevgili Ebru Akkaya’nın kaleminden Hangimiz Büyüttük? Şimdilerde bir yetişkin olan kızı Ece ile geçmişte yaşadığı sıcacık anıları anlatıyor Akkaya. Okurken kimi yerde gözlerim buğulandı, kimi yerlerde kahkahalarımı tutamadım… Bu dönemde okunabilecek anlamlı, umutlu, neşeli, harika bir kitap…
Ebru Akkaya diyor ki:
“Bir varmış bir yokmuş, diye başlar masallar… Ben de böyle başlardım masal anlatırken âdet yerini bulsun diye… Biz o masallarla beraber büyüdük, beraber öğrendik… Belki çoğu zaman sen bana öğrettin, anne olmayı, koşulsuz sevmeyi… İyi ki ben senin annen olmuşum, iyi ki sen beni seçmişsin annen olmam için. Hadi otur bakalım yanıma, anlatayım ben sana neler neler var anılarımızda… Bu kez, olaylar ve karakterler uydurma değil! Hepsi gerçek, hepsi sen, hepsi ben…”
Nasıl da duygulanırız annelerimiz yaramazlıklarımızı, inatlaşmalarımızı, nelere sevindiğimizi anlattığında. Yok olup giden anılar... Fotoğraflardaki gülümseyen yüzler kalır gözümüzde; o görüntülerin çekildiği an solan zamanda insanlar hangi duyguları taşıyor bilemeyiz…
Anneler evlatlarına esirgemediği emeklerini sunar, değerleri, iyi bir insan olma sanatını öğretir… Ebru Akkaya, bunların ötesinde kızının yüreğine bir madalyon olarak bırakıyor bu kitabı. Yaşamı boyunca zorlukları aşmasını sağlayacak bir enerjisi olacak Ece’nin, çok sevildiğini hiç unutmayacak… Özellikle kitabın finalindeki sözler bence her çocuğun annesinden duymayı isteyeceği derinliği taşıyor… Ebru Akkaya’yı kutluyorum yürekten; insanın yüzünü güldüren bir kitaba imza attığı, kararlı, akıllı, tatlı, minik Ece’yi bizimle tanıştırdığı için… Okuru bol olsun…
·
64 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok eğlendim hocam ben de okurken olacak iş değil bir de baktım annem yok salona geçmiş 🤩🌹❤