"Bu dünyadaki tüm kötülüklerin sebebi insandır. Bizler kendi kendimizin virüsüyüz."
"Bizi kontrol ettiklerinin farkında değil misin? Birbirimizi yememizle nüfus fazlalığını, fakirliği, suç oranını denetim altına alıyorlar, daha sayayım mı, bunu görmüyor musun?"
"Ete aşermek tehlikeli bir şey."
#lezizkadavralar #agustinabazterrica
İsminden de anlaşılacağı üzere ürkütücü bir kitap. #okudumbitti
Okuru dehşete düşüren, ama aynı zamanda 'Bu gidişle bu da olur mu ki? ' diye şüphede bırakan, sorgulatan, yani bence türünün hakkını kesinlikle veren bir distopya.
Bir virüsten dolayı dünyadaki tüm hayvanlar yok edilmiştir. İnsanların besinlerinden biri olan 'et' artık yoktur. İnsanlar bu ihtiyaçlarını karşılayamamaktadır. Bu konuda acilen bir çözüm bulunmalıdır. Ve beklenen çözüm bulunur: 'insan besiciliği'
Buraya kadar yorumu terketmediyseniz devam ediyorum:)
Öyle bir sistem düşünün ki son teknoloji üretim tesisleri açılıyor, kalite kontrol şirketleri kuruluyor, iç-dış ticaret kanalları devreye giriyor... Bir şekilde yamyamlık meşru oluyor Ama bunun adı onlara göre kesinlikle 'yamyamlık' değil. Çünkü onlar sadece talebi karşılıyorlar, yani 'et' üretiyorlar... Sisteme karşı gelenler tabii ki susturuluyor.
Üretim tesislerinden birinde çalışan, ailesi ile ilgili imtihanlardan geçen Marcos Tejo üzerinden mevcut sistemi tüm çıplaklığıyla görüyoruz. Ve onun bazı konularda verdiği birtakım kararların sonuçlarına şahit oluyoruz. Daha fazla detay vermek istemiyorum. Tek söyleyebileceğim, distopik kurguları seviyorsanız ve anlatılanları kaldırabileceğinizi düşünüyorsanız okuyun.
İnsanlığın 'insanlığını' nasıl kaybettiğini, ne kadar ileri gidebileceğini , ne derece duyarsızlaşabileceğini çok güzel örneklendirmiş.
Kitabı okurken sene başında okuduğum bir başka distopya geldi aklıma: 'Iskarta'
Bunun kadar rahatsız edici anlatıma sahip olmasa da, o da etkileyici bir kurguydu. Tavsiye ederim.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.