DİKKAT SPOİLER İÇERİR!!
Bütün yorumları okudum. Kitabın bende bıraktığı hisleri paylaşmak istiyorum. İlk olarak babasının iki oğlu var isyan ve salim.(... Bir isim bembeyaz olmalıdır ki, kişi ömrü boyunca yazabileceği ne varsa yazsın)
İsyanın kendi anlatımıyla hayatını dinliyoruz. Babasının devrimci olmasını istediği bir oğul. İlk başta bundan kaçmak için tıp okumak bahanesiyle ailesinden uzaklaşsa da sonunda bir devrimci oluyor İsyan. Bu sırada hayatının aşkını bulup sakin savaşsız bir hayat istese de kısa bir süre sonra savaş onu aşkından ayırıyor. Salim ağabeyini tımarhaneye kapattırıyor. Ve tımar hanede eşinden kızından ayrı geçen 20 yıl... Bu süreçte İsyan'dan vazgeçen fakat İsyan'ın hiç kırılmadığı ailesi, dostu... 20 yıl sonunda kızının isyanı babasını bulması İsyan'a ışık oluyor. "Tünelin ucunda ışık göremesek de bir ışığın var olduğuna, er ya da geç görüneceğine inatla inanmamız gerekir." Kızının ona verdiği mektup onun göremediği Tünelin sonundaki ışığı oluyor. Bu süreçte kızı babasına tekrar gel(e)miyor. Fakat İsyan sonunda tımarhaneden kurtuluyor. Geleceği kuran geçmişe dönük özlemlerimiz değil midir? diye sormuştu bize. Geçmişine eşine kızına olan özlemi onu kurtarıyor. Dostunun yanına gidip eşine ulaşıyor. Fakat senelerin tadını çıkaramadan yaşanılan bir hayat...
Yazarın da dediği gibi ; İsyan hayatı yollara saçmayı ve dönüp toplamamayı alışkanlık edinmişti.
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.