Oldum olalı bir trafik kazası gördüğümde içim ürperir yaklaşamam duamı eder önünden geçerim. Yine aynı şeyi yaptım bugün, yerde yatanın en yakınım olduğunu bilmeden. Bir yoğun bakım önünde saatlerce birinin ağzından çıkacak iyi habere muhtaç beklemenin ne kadar acı olduğunu bugün anladım. Beklerken hayatımdaki elbet bir gün bitecek olan sorunların üzülmeye değer olmadığını, hayatın bir an kadar kısa olduğunu ve gecikmelere yer olmadığını fark ettim. Ha bir de bir saniye sonramızın belli olmadığı şu hayatta ölümü düşünmeden ne çok plan yaptığımı!
·
230 Gösterim
2 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.