Bir Efsaneyi Uğurlamak
Sevgili İskender, yolumuz burada ayrılıyor. Doğumundan ölümüne kadar beraber bir serüvene çıktık seninle. Yazar maceranı o kadar detaylı anlatmıştı ki kendimi senin yanıbaşında hissettim. Evet uzun bir serüvendi, bir sürü ülke gezdik; yeni iklimler, yeni insanlar, yeni coğrafyalar, yeni hayvanlar keşfettik. Eğer bu kitapta anlatılanların yarısı bile doğruysa, gerçekten muhteşem biriymişsin. Cesur, kural tanımaz, farklılıklara saygılı, harika bir kral ve sevdiklerine değer veren bir insan.. İçimde hafif bir hüzünle kendi zamanıma dönüyorum şimdi. Kısacık yaşamında başardıklarınla gurur duymalısın. Hiç unutulmayacaksın.
Haa aklımdayken, benim için Peritas ve Bukefalos'u öper misin?
Sevgilerimle :)
·
165 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Duygularımıza harfiyen tercümanlık etmişsiniz. Fakat ben burada köpeği ve atından daha ziyade ezeli rakibi olan Memnonesin talihsiz ölümüne, karısı Barsine'nin ve iki oğlunun kocasına olan tutkusuna, beraberinde İskender ile kurduğu yakınlığa, savaş anında çadırda ki Barsine'nin büyük oğlu Heteoklese kendini siper edip ölmesine, peşine oğlu Heteoklesin ölümüne, annesi ve abisinin üzerine kapanıp ağlayan zavallı Phraates'in acısına çok üzüldüm. Bu olaylara çadır gezerken şahit olan İskender'in; "Hiç suçu olmayan bu insanlara, neden bu acı yazgı reva görüldü" demesi üzüntümü ikiye katladı.