..................Sevgi üzerine.................
Sevgi sabırlıdır, iyilik doludur; sevgi kıskanç, kibirli veya gururlu değildir; sevgi nezaketsiz, bencil veya tedirgin değildir; sevgi geçmiş kusurların bir çetelesini tutmaz. Sevgi kötülükle bir arada mutlu olmaz ama, gerçekle bir arada mutlu olur. Sevgi asla vazgeçmez; inancı, umudu ve sabrı asla tükenmez. Sevgi ebedîdir... İnanç, umut ve sevgi diye üç şey vardır, ama üçünün arasında en büyüğü sevgidir. ( Corinthians I.)
··
56 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
“Sevgi asla vazgeçmez” kısmını sevgiye biraz da ters buluyorum.
Sevgi bence bencilce duygularına yenilerek, korkarak, yorulduğu yorgun düştüğü vs için vazgeçmez. Yoksa herhalde vazgeçmenin de sevgiye ters düşmeyen şekli, içeriği vardır. Sevgiye rağmen sevgi ile vazgeçmek de mümkün olmalıdır. 🤔 Diye düşündüm.
Mesela çok sevdiğim ve sonuna kadar benim sınıfımda okumasını istediğim bir öğrencim 4.Sınıf başında başka okula gitti. Sevgime uygun olarak yapmam gereken şey onu içimden uçurmaktı; gitsin güle güle, demekti bir yandan da canım acısa ve kalmasını istesem de... Gitmemesi için yapabileceğim bir şeyler olsa bile araya girmemekti... Sevgi, sevgiyle vazgeçmeyi de gerektirir bazen çünkü. Hayatında, içinde hapsetmez, önüne durup durup gitme gitme diye onu kendinde tutmaya çalışıp durmaz.
Ama şu var; o öğrencimi sevmekten ve ona duacı olmaktan asla vazgeçmem. Sevmem ve iyi dileklerde bulunmak için illa yanımda olması gerekmiyor ki!
Umarım doğru bir örnek olmuştur anlatmak istediklerim için bu anlattığım.
Alıntının diğer kısımlarında reddedecek bir şey bulamıyorum. Maaşallah diyorum!