Önceden de tek solukta okumuş olduğum bu eser, bu seferki okuyuşumda bana daha anlamlı, daha derin geldi ve aynı zamanda bir öncekinden daha fazla burdu içimi. Ezilenler'den sonra okuduğum için Nataşa ve Nastenka'nın benzerlikleri üzerine düşündüm. Dostoyevski'nin kadınlarla bir derdi olduğu aşikar fakat erkek karakterler kadınları o kadar içten seviyor ve affediyor ki insan "Ben de böyle sevilsem keşke..." diyor. Hayatın, kitaptaki hayalperest karakterin yüzüne gerçekleri çok sert bir şekilde çarptığına tanıklık etsem de; ben de bir hayalperestim ve gerçek bir hayalperestsen elde edemediklerin de senindir.
·
125 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.