“İnsanoğlu sevilmek ister Kudret. İnsanoğlu beğenilmek ister. Bunca kavga gürültü hep bu yüzden. Bunca kıyafet, bunca renk hep bu yüzden. İnsan sevilmeyince ne olur? Ölür. Önce içi ölür sevilmeyen insanın. Hiçbir insan böylesi sevgisizliği yaşasın istemem. Sevilmemek ne kötü. Çok kötü. Sevilmeyen insan bu dünyada ya asit ya da ayrık otu gibidir Kudret. Nedendir dersen, ya sevgisizlikten değdiği şeyi yakar öldürür ya da renk renk çiçeklerin içinde hiçbir işe yaramadan öylece durup verimi düşürür. O yüzdendir ki insanoğlunun bu sevilme isteği tabiidir.”
Beyaz oğlan arazlı mı, yoksa bir aziz mi?
“Babam beni öldürecekti. Bir gün muhakkak. Öldürecek, sonra da bu beyaz oğlan kendi kendine öldü diyecekti. Anam böyle zamanlarda ne düşündüğümü anlıyor, beyaz başımı göğsüne yatırıp en dokunaklı, en ince sesiyle türküler söylüyordu. Bir kusurdum. Arazıydım babamın. İnsan arazını kimselere göstermek istemezdi. Ama ben kefen gibi ortada duruyordum.”
Halil Tekeş ikinci kitabı Yük ile müthiş bir kurguya imza atmış. Albino hastası Kudret’le okuru beyazlatıyor, yetmiyor ona sıla özlemi ekliyor, hafif mi geldi omuzlarına yük bindiriyor. Adı yük ama bu yükten kurtulmanın yolu yok değil elbet, ötekileştirmeyi bıraktığımızda, bizden farklı olanları kucakladığımızda işte o zaman hafifler insanlık.
Tavsiyedir, okuyun arkadaşlar.
·
184 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.