Roman içinde roman, öykü okuması yapabildiğimiz bir eser.
Nedim Bey zorunlu emekli olan bir öğretmen. Emeklilik nedeni ise Alzheimer hastalığına yakalanmış olması. Unuttuğu birçok anı ve unutmayı tekrarladığı günlük yaşam işleri...
En büyük hayali arkasında okuyanları derinden etkileyecek bir roman bırakmak. Bunun için yazmayı hiç bırakmaz ancak sürekli yarım kalır. Zihninin bulanıklığı yazılarına bir yerden sonra devam etmesine izin vermez. Ki bazen masadan kalkıp tekrar oturduğunda bile yazdığı cümleleri ne zaman yazdığını hatırlamaz. Ne zordur değil mi bir saniye öncesini unutmak! Yazdığı her roman giriş kısmında kalıp kilitli sandığa gidiyor. (Burada kendimden bir parça buldum.) Bize de bu denemelerinden bazılarını okumak düşüyor elbette.
Gün gelir ki artık hayat arkadaşı yanından ayrılır. Eşi rahatsızlandığında ambulansı araması gereken Nedim Bey ambulansın numarasını unutarak fena bir çaresizliğe düşer. Eşini kaybettikten sonra ona her gün mektup yazar ve sandığa kilitler. Yine bir gün bir leyler yazarken daralır ve kendine "olmuyor, hep yarım kalıyor" dediği an eşinin şu cümlelerini hatırlar "Bazen yapılanlar sonu görmek için yapılmaz, eksikken daha değerlidir." Ve ardından tüm yarımları birleştirme kararı alarak yeni bir çalışmaya başlar. Her eksik diğerini tamamlasın diye. Eksik olanın da güzelliği görülsün diye... Ve romanın adını 'NİM' koyar. Nim: Yarım anlamında dilimize farsçadan gelen bir sözcüktür.
Emrah Atiş'in bu roman ile yüzlerce yüreğe dokunduğunu ve Nedim Öğretmenin (belki de Emrah öğretmenin) hayalini gerçekleştirdiğini düşünüyorum. Yüreğinize sağlık hocam.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.