Ev kitabında Unutma Beni Apartmanı kitabından bahsedildiğini öğrendiğim için Nermin Yıldırım (NY) okumaya bu kitapla başladım.
Eğer yazarın Dokunmadan ve Ev kitaplarının çok iyi ve ödül almış olduğunu bilmeseydim NY okumayı bu kitapla bitirirdim. Tamam bu kitabı okuyunca müthiş bir anlatım gücü, roman yazma kabiliyeti, harika bir Türkçe keşfediyorsunuz ancak gerçekten yetmiyor. NY çok iyi bir yazar ve bu da ilk romanı.
Kitap hızlıca bitiyor, akıcı bir dil ve olaylar örgüsü ama bir romanda her şeyden de bahsedilmez ki. Her konuya değineyim, en ince ayrıntıya gireyim derken eksiklikler açığa çıkmış. Oturmadı kitap içime, olduramadım. Aklıma yine Proust geldi; 7 ciltlik bir kitap yaz, 1 cümlen neredeyse 1 sayfa sürsün ama tadı her zaman damağında kalsın. Demek istediğim uzun kitaplar yazılır evet ama kabiliyet onu kısaltabilmekte. NY'nin bu kitabı 150-200 sayfada çok daha heyecanlı bir roman olabilirdi kanımca.
Kitapta bazı yan karakterler var, ne oldu şimdi bunlara diye açıkta kalıyor. Bu karakterler Saklı Bahçeler Haritası isimli kitabında ortaya çıkıyormuş. Böyle bir gizem, heyecan oluşturmaya çalışmalar... :)
NY tarihi seviyormuş, sıklıkla yakın Türk siyasi olaylarından bahsetmiş kitapta. Gerek var mıydı, hayır tabiki. Ama benim hoşuma giden bir kurgu bu. O günleri yaşamayanlar için ilgi çekici ve bilgilendirici buluyorum, olaylara destek oluyor bu siyasi anektodlar, tabi yerli yerinde olunca. Aksi halde dam üstünde saksağan...
Sonuç olarak NY okumaya Unutma Beni Apartmanı ile başlamanızı tavsiye etmem.
Dokunmadan ve Ev kitaplarını muhakkak okuyacağım, belki bir de Saklı Bahçeler Haritası.
Keyifli okumalar...
·
329 Gösterim
1 Yorum
Ellerinize sağlık gerçekçi inceleme olmuş. Keyifle okudum. 👏👏
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.