kitap zaten yeterince uzun değilmiş gibi her bölüm başında kendini tekrar eden düşünceler, mutluyla bartunun 2 sayfaya bir gereksiz atışmaları ve kitapta hiçbir olay olmaması her bolum işkence çekmeme neden oldu, yankı karakteri olmasaydi ilk 300 sayfayı bile okuyamazdım. Keşke kitabin devamında da Nadir ve diğer çocukları kurtarmaya gittikleri görev gibi çeşitli zorluklar çıksaydı. Yazarın üslubunün kötülüğünden bahsetmek bile istemiyorum, zaten dikkat dağınıklığı olan biri olarak bir de üstüne okunamayacak durumda olan devrik cümleler yüzünden her bölüm sinir krizi geçirdim. Özetle dunyanin en overrated kitabi olabilir. Vermek istediği çoğu mesaj güzel olsada genel olarak zaman kaybı.
·
1.110 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Empati yapmamışsın. Söylediklerine katılmıyorum ama ilk kitap biraz ihanetin etrafında dönüyor ama ikinci de o kadar çok şey değişiyor ki, o kadar OLAY oluyor ki, Ailelerini, Geçmişlerini, Koza'yı tanımak istersin...Ve, hiçbir kitap zaman kaybı değildir. Dünyanın en kötü kitabı olsa bile hatta bu da öznel bir düşünce ama en kötü kitabı olsa bile, o olayı veya kişilere karşı duyduğun duygunun kötü olduğunu, olayın kötü olduğunu, konuşma tarzını, cümlelerini, sözcüklerini, tavırlarını, hareketlerini... Bundan bile ders çıkarırsın her yönüyle. Hiçbir kitap zaman kaybı değildir
Hiçbir kitap zaman kaybı değildir mi!? Önüne gelenin kitap çıkarmaya başladığı bu dönemde o kadar çok zaman kaybı olan kitap var ki...
