Sekiz aylık bebeği olan bir anne olarak dikkatle okuyorum kitabı, şu an 109. sayfadayım ve harika ilerliyor. Kendi çocukluğumu ve şu an bebeğime bilerek ya da bilmeyerek nasıl davranıyorum bunu sorguluyorum. Bence kitabın kısaca vermek istediği bambu örneği ile verilmiş. İşte örnek:
“Bambu ağacı yetiştiren bir çiftçinin öyküsü bana çocukluğun önemini anlatıyor; sizlerle paylaşmak istiyorum.
Çiftçi bambu ağacının tohumunu eker, gübreler ve sular. mevsimler geçer ve birinci yıl tek bir filiz bile çıkmaz.
Deneyimli çiftçi, tohumu gübreleyip sulamaya devam eder. yine mevsimler geçer ve ikinci yılda bir şey değişmez.
Üçüncü yıl, dördüncü yıl da böyle geçer. hala görünürde tek bir filiz bile yoktur. sabırlı Çiftçi, umut ve güven doludur; tohumu gübreleyip sulamaya devam eder.
Beşinci yılın sonlarına doğru bambu yeşermeye başlar ve altı hafta gibi kısa bir sürede yaklaşık 27 metre boyuna ulaşır. bambu büyümeye devam eder ve birkaç yıl içinde 40 metreyi geçer.
Şimdi size bir soru sorayım: bambu ağacı 27 metre boyuna altı haftada mı geldi?
Dışarıdan öyle görünüyor, ama Çiftçi bunun böyle olmadığını biliyor. bambu yeşermeden önce geçen beş yılın ve verilmesi gereken emeğin farkında. Bildiği için sabırla, umutla ve şevkle emek verdi ve yapması gerekeni yaptı. tohum beş yıl süresince büyük bir sabırla ve ısrarla sulanıp gübrelenmeseydi ağacın büyümesinden, hatta var olmasından söz edebilir miydik?
Hem anne hem de baba bilmelidir ki, biz dışarıdan hiç görmesek de çocukluk döneminde insan dört temel alanda köksalmaktadır.
Bu köklerden ilki yaşam yetkinlikleri ile ilgilidir; yaşamını devam ettirme, hayatta kalma bilgi ve becerilerini kapsar. böylece çocuk doğumdan sonra nefes almayı, emmeye, zamanla yürümeyi, yemek yemeyi, konuşmayı başarır ve ömür boyu öğrenmeye devam eder.
İkinci kök akıl, zihin ve düşünme yetkinlikleri ile ilgilidir. çocuk merak etmeyi, soru sormayı, gözlemlerinden sonuç çıkarmayı, bu sonuçlar arasında ilişki kurmayı ve yeni zihinsel sistemler oluşturmayı öğrenmektedir. bu sürece saygılı bir aile ortamında büyüyen çocuk sağlıklı düşünen biri olarak yetişir.
Üçüncü kök ilişkiler ve duygusal yetkinliklerle ilgilidir. çocuk güvenip sevmesini, arkadaş/dost edinmesini, uzak durulacak kişileri, özlenecek kişileri, oyun ekibinde yer vereceği ile ekinin dışında tutacağı kişileri tanımayı öğrenmektedir.
Dördüncü kök çerçeve oluşturma, büyük resim inşa etme, anlam verme yetkinlikleri ile ilgilidir. çocuk yavaş yavaş, belli belirsiz kendi anlam dünyasının büyük resmini inşa etmeye başlar. çocuk, her insan gibi, hayatında yer alan her şeye anlam vermek ister. hayatında yer alan veya yer almayan ama farkında olduğu her şeye anlam veren bir çerçeve oluşturur. bu çerçeve çocuğun mahrem dünyasında, aynı bambunun köksalması gibi, yavaş yavaş oluşur ve özellikle ergenlik döneminde son halini almaya başlar.
Evet, bir insanın ana vatani çocukluğudur ve çocukluk süresince dört temel yaşam kökü gelişmektedir. annenin, babanın ve ailede yer alan diğer büyüklerin bunu bilmesi ve saygı göstermesi önemlidir.”
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.