"Vadideki Zambak'a başladım. Daha 10-12 sayfa oldu, kalemi silgiyi atasım var!! Balzac sen nasıl adamsın? Yemin ederim burnumun direği sızlıyor.. Kitaba sarılıyorum.. " Diye bir girişle başlamıştım kitaba
Balzac'tan okuduğum ilk kitap. Kendisiyle çok geç tanış oldum. Pişman mıyım? EVET!! Betimlemeleri bol ama hiç sıkmadı hatta tüm bunların okuyucuyu daha da içine çektiğini söyleyebilirim. Kitaptan sonra aşka ve sadakat üzerine yeniden düşündüm.. (gözyaşım pıt)
Kitaptaki psikolojik unsurlar o kadar ön plana çıkıyor ki karakterle çok farklı bir bağ kuruyorsunuz.
Günümüz toplum şartlarında dahi uygunsuz görülen bir aşk hikayesi temel alınmış. Bir aşk-ı memnu meselesi.. (bir pıt daha)
Ana karakterimiz Felix'i başta annesi olmak üzere tüm ailesi o kadar dışlıyor ki.. Uysal ve duygusal bir çocuk olmasına rağmen Felix, resmen üvey evlat muamelesi görüyor. (Beni kahreden nokta bu)
Delikanlı olduğu dönemlerde katıldığı bir baloda ilk görüşte aşkı tadıyor. Ancak kendinden yaşça büyük, evli ve iki çocuklu bir kadın olduğundan habersiz..
Kader bunların yollarını yeniden kesiştiriyor. Kontes'te mutsuz evliliği ve iki hasta çocuğu ile imtihan halindeyken Felix ona yeniden yaşama gücü veriyor.
Peki Kontes ne yaptı dersiniz? Şapka çıkardım..
Ve bir kitabın sonu ancak bu kadar tatmin eder
Mutlaka okuyun
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.