Eski yılların nostalji havasını buram buram yaşatan Mavi Kıyılar ile geldim. Evet eski yıllar dedim çünkü kitabımızda 1970'li yıllarda o güzel insanların nahifliğini, her zaman sürdürdüğü saygınlığını okuyoruz diyebilirim. Yazarımız Mavi Kıyılar; Leyla olma yolunda ilerleyen, aşka âşık bir hayalperestin kendini bulma hikayesi... demiş. Bu alıntı beni çok etkiledi çünkü bundan bir yıl önce içime işleyen bir dizi izlemiştim orada da kitabı okurken hissettiğim duyguların aynısını hissetmiştim. Masum, edepli ve aşka çekilen yürekler, dillerden düşmeyen dualar ve Allah yolundan ayrılmayan insanlar. Her sayfasında ayrı duygu, ayrı heyecan barındıran bir kitaptı Mavi Kıyılar. Kitabı okurken taşıdığı havayı, vermek istediği mesajları çok beğendiğim. Karakterleriyle öylesine içimizden öylesine sıcacık bir kitaptı ki yazarın kalemini bu denli sevmeme neden oldu diyebilirim.
Sahra ailesinin gözbebeği, sevgi dolu bir kızdır. Herkesten sakladığı bir hayali vardır o da deliler gibi aşık olmak. Duaların gücüne inanan Sahra her zaman dua eder ve bir gün rüyalarını süsleyen kişinin gerçek olduğunu ve onu bulduğunu fark eder. Yavuz kötülükten uzak, Allah yolundan şaşmayan, kimseye yanlış gözle bakmaya ve her zaman doğru bildiği yolda giden içi huzur dolu bir insandır. Bir gün yolları Sahra ile kesişir ve kendine bile söyleyemediği aşk yoluna çekilmeye başlar. Uzak kalmak ister fakat gönlüne söz geçiremez ve böylelikle bütün duyguları aynı anda yaşayacağımız bu güzel hikayeye şahit olmakta bize düşer. Kitapta keşke farklı olsa dediğim yerlerde oldu mesele o aşka âşık insanların keşkelerinin olmadığı bir son. 1970'li yılların kulaklardan silinmeyen seslerini, hissettirdiği duyguları ve bende bıraktığı güzel düşünceleri için yazarımıza teşekkürü borç bilirim.
··
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.