İçimizi kararttın be Pessoa :)
Okuduğum en ağır kitaplardan biri oldu. Bir aydır az az okuyordum. Yer yer mutlu olduğum akıcılığına kapıldığım, yazarın kendini huzursuz eden şeyleri günlük hâlinde yazdığı bir kitap. İsminin hakkını veriyor ama bunu umutsuzluğun içindeki umut olarak açıklayabilirim.
Bazı pasajlarda Oğuz Atay okuyormuşum hissi verdi. Oğuz Atay okusaydı ne düşünürdü bilemiyorum...
Bu kitabı okurken yanında bir şiir kitabı ya da roman ekleyebilirsiniz. Kitap hem kalın hem de bir süre sonra sıkıyor.
Pessoa içimi biraz karartmış olabilir ama yine de okuduğuma pişman değilim. Yüzde yüz anladığımı da söyleyemem.
Felsefeye ilgisi olanların daha çok seveceğini, zaman buldukça yeniden okuyacaklarını düşünüyorum.
Sayfa sayısı: 675
İyi okumalar dilerim...
·
172 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.