Ebedi Koca nedir, acaba ne demek istedi diye düşünerek başladım kitaba. Olay örgüsünü takip edeyim derken durum örgüsünden uzaklaştım. Ters durum da gerçekleşti bende. Kitabın bir yerlerinde kendimi unuttum sanırım. Bu durum, "içimizdeki şu küçücük mezarın" olduğu yerdi. Dostoyevski'nin insan gözlem gücüne ve tanımlama gücüne yine hayran oldum. Son sayfalarda Dostoyevski'den notlar kısmına çıkarımına hayran kaldım. Sevgi açlığı, Dostoyevski'nin köpeği üzerindeki alışkanlık deneyi biz insanları tanımlamada son derece doğru bir tespittir. Şimdiden iyi okumalar...
·
144 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.