Bir Dilek Yetmez!
Tam bir başarı hikayesi. Hem gurur duydum hem de bir öğretmen adayı olarak gıpta ettim. Dilek Öğretmenimizde azim, çalışkanlık, irade, sonsuz sevgi... her şey var. Bir öğretmen olarak her yaptığı işin üstüne koyarak en iyisini yapmaya çalışmış. Kendinden emin adımlarla. Çevresinin olumsuz tutumlarının kendisini etkilemesine izin vermemiş. Kendine güveni o kadar güzel ki, yaptığı ve yapacağı işlerde hep emin adımlarla yürümüş. İstikrarlı bir şekilde. Zinciri kırmadan.* En etkilendiğim noktalardan biri de buydu. Hiç bir işi zafer noktası olarak görmemiş, o işleri hayatının rutin bir parçası haline getirmiş. Ve daha neler neler düşünmüş, yapmış...
Dilek Öğretmen, öğretmenlik hayatında yaşadığı zorlukları, yaptığı işleri ve başarı adımlarını kitabına kaydetmiş. Bizlere ilham olacak şekilde. Dilek Öğretmenin öğrencileri için yaptığı işler aslında her öğretmenin bünyesinde bulunması gereken özellikler ama bu eğitim sistemin içinde Dilek Öğretmen gibi olan öğretmenlerimiz az kalıyor, aslında yapması ve yapılması normal olması gereken işler günümüz şartlarında ne yazık ki mucizevi gözüküyor. Oysaki bir okulun lavabosu neden kırık dökük olur ki? Neden bir okulun ısıtma sistemi sorun olur? (Dilek öğretmen bu soruna çok ekonomik bir çözüm de buluyor.) Okul bahçesinde çocukların eğleneceği aynı zamanda gelişimlerine katkı sağlayacakları bir park? Bir oyun sahası? Özellikle bir yeşil alan!? (Dilek Öğretmen kitabında, çocuklar köyde olmalarına rağmen doğayla çok az ilişki içinde olduklarını söylemişti.) Bunların bir çoğu neden okullarımızda eksik kalıyor? Bir kütüphane mesela okullarda nasıl eksik olabilir?
Kitaptan sonra bir çok köy okullarından bahseden videolara baktım. Öğrenciler yokluk içinde. Okula gelirken giyebilecekleri doğru düzgün formaları bile yok. Bu durumu anlayabilirim, ailelerden gelen bir durum ama gel gör ki okullar öğrencilerden daha da bir sefalet içinde. Terk edilmiş harabe gibi. (Tabir için özür dilerim.) Sıvası dökük içinde duvarlar, kupkuru bir okul bahçesi, bahçe denilebilirse tabi, ufacık sınıfta bir sıraya tıkış tıkış oturan öğrenciler... Aklım almıyor, neden bir devlet okulu bu kadar terk edilmiş olur. Bu durumu iyileştiren genellikle emektar öğretmenlerimiz oluyor, iyi ki varlar. Ama ben de diyorum ki, zaten baştan düzen içinde olması gereken bir okul, neden bir öğretmenin çabalarıyla, gerçekten bu kitabı okuduğunuzda anlayacaksınız Dilek Öğretmen ve onun gibileri tırnaklarıyla kazıya kazıya, didine didine okulunu tam bir okul haline getirebiliyor. O yüzden önerim bu kitabı sizlerin de okumanızı, o videolara sizlerin de bakmanızı ve 'yahu nasıl böyle bir şey olabilir?' diye sorgulamanızı istiyorum.
Dilek Öğretmen işte görev yaptığı okulunda şartların en iyisi olması için didinmiş, uğraşmış, çabalamış. Bu maddesel yaptığı işlerin yanında öğrencilerinin ilhamlarını genişletmek, ufuklarını açmak, kendilerine öz güven duymaları için tiyatro, opera, bale, müze ve daha nerelere her sene, rutin bir şekilde geziler düzenlemiş. Yani Dilek öğretmen, ikigai, yani hayat amacını bulmuş ve mesleğini elinden geldiğinin en güzeli şekilde icraat etmeye çalışmış. Her öğretmenin ve herkesin yapması gerektiği gibi.
Bu kitap sadece öğretmen ve öğretmen adayları için değil, herkesin okuyabileceği ve okuması gereken bir başarı hikayesi. Ve öğretmenimizin önünde daha çok yol var ve daha neler başaracak kim bilir?
Dilek Öğretmenime, ben bu yaptıkların yanı sıra iyi ki de bu kitabı da yazmışsın, iyi ki bunu da yapmışsın diyorum. İyi ki bizlere, öğretmenlere, öğretmen adaylarına ilham olacak hayat öykünü bizimle paylaşmışsın. Benim geleceğe dair güç aldığım bir baş ucu kitabım oldu.
Herkesin okumasını öneriyor ve iyi okumalar diliyorum.
Kitapta bizimle paylaştığı başarı hikayesinin kısa bir belgesel niteliğinde videosu:
youtube.com/watch?v=sfqXXmW...
Dilek Öğretmenimizin Tedx konuşması:
youtube.com/watch?v=CoIiChn...
·
123 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
